De klimtijdrit


Nooit gedacht dat ik nog eens een tijdrit zou rijden. Laat staan een klimtijdrit. Nou, mijn ontgroening heb ik gehad. En hoewel het meer een mini klimproloog was, zag ik er als een berg tegenop. Mijn eerste contre-la-montre zat namelijk verstopt in een toertocht en kwam na 120 kilometer pas aan bod.

Geen gigantische hoogteverschillen, geen ijle lucht of witte bergtoppen op de achtergrond en de plaats van handeling had ook al geen “Mont” of “Col de” in de naam. Niets van dat. We waren op de Veluwe. Na de Italiaanse weg, de Lange Juffer en de Posbank was het aan het begin van het Rozenbos waar ineens een bordje “start tijdwaarneming” stond. Een beetje klimmer haalt zijn schouders ervoor op en een Limburgse deelnemer zei me onderweg dat hij nog geen heuvel had gezien. De keuze is dan ook niet bepaald reuze binnen onze landsgrenzen. Wilde ik vorige week nog een vlag planten zodra ik bovenop een viaduct aanbeland was, bereikte ik nu zowaar het dak van de Veluwe.

Met ongeveer dezelfde hoogtemeters maar minder systematisch dan de route naar het dak van een flinke parkeergarage ging ik door het Rozenbos. 1000 meter bij gemiddeld 5% en een steilste stuk van 9.4%. BLIEP klonk het, en we waren begonnen. In de bocht geen oranje boven en massa’s dronken fans die je naar boven schreeuwen, maar slechts één ingehuurde fotograaf die in plaats van een bemoedigende “kom op, nog maar een stukje” de afgang tegen ruime vergoeding voor je in beeld bracht. Aan mij heeft ‘ie niets verdiend die dag. BLIEP, en het was al weer gedaan.

Dat het begrip “klimtijdrit” met een korrel zout genomen moet worden, mag duidelijk zijn. Desondanks was de inzet er niet minder om. Hoewel het beste bij mij er al af was die dag, waande ik me heel even een Monsieur Chrono en verschoot ik mijn laatste kruit in een poging een draaglijk resultaat te behalen, niet wetende dat de Zijpenberg en de Emma Piramide zouden volgen. Gelukkig zijn daar geen beelden van.

Volgende week fiets ik in de Ardennen, op zoek naar het dak van België. Ik ben benieuwd hoe ik me daar omhoog ga worstelen.

 

Een paar klimmetjes in Nederland:

Een flinke parkeergarage: 800 meter, gemiddeld 6.5%
Rozenbos: de klimtijdrit, 1000 meter, gemiddeld 5%
Cauberg: finish Amstel Gold Race, 800 meter, gemiddeld 6.5%
Keutenberg: ongeveer de zwaarste klim in Nederland, 1200 meter, gemiddeld 5.9%
Camerig: langste klim in Nederland, 4400 meter, gemiddeld 4.4%

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s